Dziennik Bałtycki » Wiadomości » Wakacje - czas porzuconych zwierząt

Wakacje - czas porzuconych zwierząt

Data dodania: 2011-07-02 14:20:00 ▪ Ostatnia aktualizacja: 2011-07-03 12:56:43

Irena Łaszyn

2Komentarze ▪ Prześlij ▪ Drukuj

Dodaj:

Suzi, porzucona w plastikowej torbie, ma dziś szczęśliwy dom. Rządzi w nim niepodzielnie (© Archiwum prywatne)

Stary pies ślepnie, siwieje, kuleje. Nie pasuje do nowego dywanu, czerwonej kokardki i wczasów na greckich wyspach. Trzeba go więc przywiązać i uciec.

To była zwyczajna plastikowa torba. Stała na przystanku autobusowym przy ul. Kwiatkowskiego w Gdyni i… kwiliła. Szczeniaczek miał parę tygodni, wyglądał jak czekoladowa kulka. Nutka - nazwali go w Ciapkowie. Następnego dnia, na innym przystanku, ktoś inny znalazł inną kulkę. W zawiązanym szczelnie worku. Ten drugi piesek też pojechał do schroniska, ale był bardzo słaby, nie przeżył.

Wakacje to trudny czas dla zwierząt

Nutka okazała się silniejsza.
- Trafiła do plastikowej budy - opowiada Bartosz Unkiewicz z Gdyni.

∨ Czytaj dalej

- Spędziła w niej noc. Tam ją z Martą, moją dziewczyną, zobaczyliśmy. Od razu wiedzieliśmy, że to nasza sunia, choć początkowo mieliśmy na oku innego psa.

Czekoladowa kulka trzęsła się ze strachu, ale gdy Marta wyciągnęła do niej ręce, natychmiast się do niej przytuliła. Do domu wrócili razem. To było rok temu, w czerwcu.

Teraz Nutka wabi się Suzi, jest smukłą, długonogą pięknością i w domu rządzi niepodzielnie.
- Sypia z nami w łóżku, podróżuje samochodem, szaleje po lesie, przynosi patyki, świetnie pływa - wylicza Marta. - Woda to jej żywioł i raj.

- Ona nawet nurkuje! - zachwyca się Bartosz. - Czasami przynosi nam jakieś wodne rośliny.
- Jest bardzo rozpieszczona i bardzo szczęśliwa - przyznaje Marta.
Co lubi najbardziej? Młodą marchewkę. Chrupie ją jak królik. No i głaski lubi. U nich codziennie jest Dzień Przytulania.

O draniach, którzy pakują żywe stworzenia do worka, zostawiają na przystanku albo w lesie, nie są w stanie rozmawiać.

Codziennie rano najważniejsze informacje z "Dziennika Bałtyckiego" prosto na Twoją skrzynkę e-mail. Zapisz się do newslettera!

Najłatwiej podrzucić szczeniaka. Wsadzisz do torby - i po kłopocie. Z dorosłym psem trzeba się więcej namęczyć. Użyć podstępu. Wywieźć do innego miasta albo do lasu. Przywiązać do drzewa, żeby cię, głupek, nie dogonił. Nie wrócił po twoich śladach do domu. O, bywają takie historie! Czort wie, skąd te kundle znają adres. Człowiek nie trafi, a pies znajdzie drogę. Więc sznurek musi być krótki, mocny. Żeby się nie urwał. W środku lasu nikt paskudy nie wypatrzy.

Irasiad - historia niepełnosprawnego psa

Bo te Rydzyki, czasem znajdowane w lesie, nie są urodziwe.

∨ Czytaj dalej

Na starość pies siwieje, kuleje, ślepnie, ma raka i niedowład. Nie dosłyszy, nie trzyma moczu i śmierdzi mu z pyska. Sypie się zupełnie jak człowiek. Jak twoja matka albo ojciec. Ale matkę oddasz do szpitala albo do domu opieki, nie zostawisz na ulicy, wiadomo, przecież masz serce. A ze starym, brzydkim psem nic nie zrobisz. Dzwonisz do schroniska, mówisz, że masz psa do oddania, a oni ci na to, że to miejsce dla bezdomnych zwierząt, a twój pies ma dom. Jeśli bardzo się upierasz, to informują, że pomogą ci znaleźć dla niego inny dom, u człowieka, który kocha stare psy, zamieszczą ogłoszenie, ale do schroniska nie przyjmą. No i klops. Bo nawet za uśpienie trzeba płacić.

Najłatwiej więc wywieźć i porzucić. Przecież ten brzydal do niczego się nie nadaje. Gubi sierść na nowym dywanie, ledwie powłóczy łapami, ciągle chce siusiu i jeszcze powarkuje. Całkiem zgłupiał na stare lata. Potrzebuje opieki, a ty musisz do pracy, musisz na urlop. Masz swoje sprawy. O, kumpel zaproponował ci saksy, mógłbyś lecieć do Anglii. Tylko ten kundel, psia mać, stoi na zawadzie. No, dobra, nie pojedzie do lasu. Można go podrzucić w nocy pod to schronisko, w którym go nie chcieli. Przywiązać do płotu.

Niech mają, cholerne urzędasy! Niech wiedzą, co to za wrak.

Codziennie rano najważniejsze informacje z "Dziennika Bałtyckiego" prosto na Twoją skrzynkę e-mail. Zapisz się do newslettera!

Ta opowieść znalazła się wśród komentarzy pod moim artykułem o niepełnosprawnym psie. Mam gdzieś, czy zostanę skwitowany komentarzem "cool story bro", ale muszę to napisać - zagaił Autor.
I opowiedział o Argosie, psim podrzutku, który miał dużo szczęścia, bo w schronisku spędził tylko trzy dni: "Piękny pies, nieco agresywny, zdawał się nie panować nad nerwami. Ale taki właśnie był nam wtedy potrzebny. Po kilku włamaniach do firmy, miał jej pilnować. I pilnował, skutecznie. Oddany był tylko jednej osobie, swojemu panu. Napastnika potrafiłby zagryźć w mgnieniu oka. Temperowaliśmy jego charakter i po dłuższym czasie udało się nam zapanować nad jego agresją (przypłaciłem to czterema pogryzieniami).

∨ Czytaj dalej

Złagodniał.

Postarzał się. Nie był już w firmie potrzebny, zastąpiły go alarmy i firma ochroniarska. Przeszedł na emeryturę. Zmieniał się z dnia na dzień. Był moim najlepszym przyjacielem, choć on chyba za mną nie przepadał. Nigdy do mnie nie podszedł sam z siebie, jedynie na rozkaz. Zawsze szczerzył na mnie zęby. I tak go kochałem.

Któregoś dnia przestał chodzić. Tak nagle. Tylne łapy odmówiły mu posłuszeństwa. Patrzyliśmy z przerażeniem, jak próbuje wstać, by chwilę potem opaść na podłogę. Miał smutne oczy. Na spacery wyprowadzaliśmy go we dwóch, z ojcem. Owijaliśmy go pasami i znosiliśmy ze schodów.
Weterynarz rozłożył ręce i wydał wyrok. Ale nie poddaliśmy się. Trafiliśmy do innego lekarza. I on przywrócił nam psa. Argos ponownie zaczął chodzić.
Któregoś dnia, gdy siedziałem w salonie, oglądając TV, podszedł do mnie. Położył głowę na moim kolanie. Nigdy tego nie robił. Nigdy z własnej woli do mnie nie przyszedł. Dopiero wtedy. Podszedł, ułożył pysk na moim kolanie, tak po prostu.
I odszedł następnego dnia.
Był najlepszym przyjacielem, jakiego w życiu miałem".
" Cool story bro" - ktoś napisał pod spodem.
Autora nie zdołałam odnaleźć.

1 2 3 4 5 6 › »

Tagi:

Komentarze

przejdź na forum zwiń wszystkie wątki najnowsze najstarsze

adopcje

zgłoś +2 / 0

mar (gość), 03.07.11, 17:53:43

ludzie, którzy biorą zwierzęta, a potem je porzucają, powinni z mocy prawa dożywotnio nie mieć prawa do adopcji. Sam mam psa ze schroniska. Charakterna suczka. Raz do roku muszę oddawać ją do hotelu. Jak widzę jej radość, kiedy ją odbieram, mimo, że niełatwo się wzruszam, nie mogę dojść do siebie przez parę dni.

odpowiedzi (0)

ocena: 100%

Tak: 2

Nie: 0

skomentuj

pieski

zgłoś 0 / -2

hycel (gość), 03.07.11, 12:30:00

pieski na smalec przerabiam, błyskawicznie !! hycel

odpowiedzi (0)

ocena: 0%

Tak: 0

Nie: 2

skomentuj

Rozrywka

Dziennik Bałtycki

Aktualne wydanie:

Prenumerata:

Biuro Prenumeraty

Targ Drzewny 9/11
80-894 Gdańsk
tel. 58 30 03 694
infolinia 801 15 00 26

Prenumerata

Reklama:

Biuro Reklamy Gdańsk
Gdańsk, Targ Drzewny 9/11
tel. 58 30 03 274
fax. 58 30 03 202

Biuro Reklamy Gdynia
ul. 10 Lutego 11
C.H. BATORY - III p.
(wejście od ul. Batorego)
tel. 58 660 65 11
fax 58 660 65 14

Reklama

Kontakt z redakcją:

Polska Dziennik Bałtycki

80-894 Gdańsk
Targ Drzewny 9/11
tel. 058 30 03 300
fax 058 30 03 303

Redakcja

Oddziały lokalne redakcji

więcej »

Reklama

NASZ KONKURS »

Wygraj drewniany dom!

Stań przed szansą wygrania pięknego, drewnianego domu, ufundowanego przez firmę Danmar - Domy Drewniane. »

Reklama

Reklama w Polsce Dzienniku Bałtyckim »

Jeśli reklama to tylko w Polsce Dzienniku Bałtyckim

Dlaczego reklama w "Polsce Dzienniku Bałtyckim"? Bo od lat jesteśmy najbardziej poczytnym tytułem na Pomorzu, liderem pod względem sprzedaży i czytelnictwa wg badań Instytutu SMG/KRC. Średni nakład naszej gazety wynosi 56 035 egzemplarzy. Zadzwoń po reklamę 58 30 03 200. »

O nas

Polskapresse sp. z.o.o informuje, że wszystkie treści ukazujące się w serwisie DziennikBaltycki.pl podlegają ochronie. Dowiedz się więcej.
Jesteś zainteresowany kupnem treści? Dowiedz się więcej.

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Więcej w tym dziale:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane:

Zobacz także:

Zobacz także:

Najczęściej komentowane: